Przemiana energetyczna u loch

Wyniki badań nad przemianą energetyczną u loch nie pozwalają jeszcze na precyzyjne określenie ich potrzeb na podstawie bilansu energetycznego. Postawą stosowanych norm są doświadczenia żywieniowe, w których za kryterium poprawności żywienia przyjmowano produkcyjność loch w kolejnych cyklach. W okresie ciąży locha odkłada około 2 kg białka w ciele płodów, wodach płodowych, narządach rodnych i wymieniu. Z doświadczeń żywieniowych wynika, że ilość i jakość białka podawanego w tym okresie ma niewielki wpływ na liczbę i masę ciała urodzonych prosiąt. Natomiast ilość białka odkładanego w tym czasie w ciele lochy jest znacznie większa i w dużej mierze zależy od żywienia. Stopień wykorzystania białka paszy wzrasta w końcowym okresie prośności pod warunkiem, że ilość dostarczonej energii jest wystarczająca i białko nie jest zużywane na cele energetyczne. Gospodarka azotowa lochy jest więc w końcowym okresie ciąży bardziej oszczędna niż w początkowym, odwrotnie niż gospodarka energią. Wielu autorów uważa, że zwiększenie ilości białka w dawce w drugim okresie ciąży nie jest potrzebne. Łączne dzienne zapotrzebowanie loch prośnych na białko oceniane jest na około 170?210 g dziennie ? wg norm angielskich lub na 230?250 g ? wg norm amerykańskich. Skarmiając dawki zawierające głównie pasze zbożowe, a zwłaszcza kukurydzę ? stosunkowo ubogie w lizynę, tryptofan i treoninę ? należy zwrócić uwagę, czy zapotrzebowanie loch na te aminokwasy jest pokryte. Duże znaczenie ma także dostarczanie odpowiedniej ilości witaminy A. Ostatnio zwraca się uwagę także na pokrycie zapotrzebowania na biotynę, której niedobór zdarza się czasem w stadach hodowlanych, powodując schorzenia nóg i racic.